Que relación hai entre unha receita tradicional e a prehistoria? Para dar resposta a esta pregunta o Grupo de Innovación Docente en EduAcción Patrimonial (GIDEP) da UVigo presenta a publicación Unha receita con (Pre)Historia, “unha guía didáctica que convida a mirar a alimentación como patrimonio cultural, histórico e territorial”. Nas súas páxinas e a través de alimentos que se comen na actualidade, explóranse procesos de domesticación, tecnoloxías cotiás, prácticas sociais e paisaxes culturais que comezaron hai milleiros de anos.
O material está editado cunha axuda da convocatoria 2025 para divulgación das actividades dos grupos de innovación docente da Universidade de Vigo. Os contidos foron elaborados por Andrea Mouriño, Lucía Rodríguez e Beatriz Comendador; a edición e maquetación é de Andrea Mouriño e a ilustración e imaxes de Adela Vázquez e autorías varias. A elaboración da guía parte da experiencia docente acumulada nas materias da Área de Prehistoria no Grao en Xeografía e Historia e a de Educación Patrimonial e Innovación Social no Mestrado en Valoración, Xestión e Protección do Patrimonio, ambos da UVigo. “Retomamos e ampliamos iniciativas como Arqueólogos á mesa, Unha receita para a diversidade ou Da terra ao prato, para ofrecer agora unha proposta máis completa sobre os procesos históricos de domesticación, as tecnoloxías cotiás e as transformacións culturais asociadas á produción e ao consumo de alimentos”, comentan as responsables da iniciativa.
Os investigadores da Universidade de Vigo Andrea Serodio Domínguez e Eduardo Méndez Quintas veñen de organizar e desenvolver nas últimas semanas dous cursos de formación en Etiopía, dúas iniciativas que buscan reforzar a conservación e divulgación do patrimonio etíope, así como axudar a integrar os seus xacementos prehistóricos na oferta turística deste país, entre eles Melka Kunture, onde recentemente se atoparon os restos máis antiguos de Homo erectus.
Ambas accións leváronse a cabo ao abeiro de dous contratos asinados entre a Axencia Española de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento (AECID) e a propia Universidade de Vigo e forman parte das estratexias de transferencia do proxecto de investigación Melka Kunture, que lidera dende a Facultade de Historia Eduardo Méndez, membro do Grupo de Estudos de Arqueoloxía, Antigüidade e Territorio, GEAAT, da Universidade de Vigo.
Élites, poder local y elecciones en Galicia. Del tardofranquismo a la transición a la democracia. Este é o título dunha nova publicación realizada por persoal investigador da Universidades de Vigo, concretamente do grupo HC1 da Facultade de Historia, do campus de Ourense. Nela examinan, desde unha perspectiva rexional e centrada nas décadas do sesenta e setenta, a composición e evolución das elites políticas do franquismo nas provincias galegas, desde a conflitividade interna e os seus mecanismos de representación, selección e adaptación ata os procesos de continuidade e cambio na configuración do poder a escala local e provincial nos primeiros compases da democracia.
Baixo a coordinación do catedrático de Historia Contemporánea Julio Prada, a obra está asinada polos investigadores e doutorandos Amado Tierra Lozano, Carlos Lozano e Adrián Martínez, recollendo parte dos primeiros resultados das súas respectivas liñas de investigación. A publicación nace ademais vinculada ao proxecto de investigación Elites, tecnocracia e cambio político en Galicia e Norte de Portugal (1967-1977), financiado pola convocatoria Generación de Conocimiento y Retos Investigación, da Agencia Estatal de Investigación (Ministerio de Ciencia, Innovación y Universidades).
A tumba máis antiga conservada dun arcebispo de Santiago de Compostela é a de Bernardo II, do século XIII, que se atopa na igrexa de Santa María de Sar, situada na capital galega. O Museo Colexiata de Sar desenvolve un proxecto de recuperación desta figura e ao seu abeiro, e por encargo do Arcebispado de Santiago de Compostela, a Universidade de Vigo participou na dixitalización do sepulcro e na xeración dun modelo tridimensional preciso del.
Segundo explican desde o proxecto, Bernardo II, que gobernou a sé de Santiago de Compostela entre 1224 e 1237, decidiu renunciar ese ano e retirarse ao priorado de Sar, onde viviu como cóengo ata 1240. O seu corpo foi enterrado nunha tumba que consiste nun leito decorado con dúas elaboradas inscricións e unha tapa na que se esculpiu a efixie do arcebispo. “Trátase dunha das mellores esculturas de mediados do século XIII de Santiago de Compostela e representa o prelado con traxe pontificio cos ollos pechados nunha especie de ‘morte-sono’”, sinalan. Este sepulcro, engaden, constitúe “o principal testemuño que hai de Bernardo II”.
- Unhas xornadas visibilizan o traballo de novos investigadores e investigadoras en patrimonio cultural
- Investigadoras de Fisioterapia avalían os efectos dos programas de exercicio terapéutico implantados na atención primaria do Sergas
- Alumnado de Historia achégase á infancia das nenas no mundo antigo
- Persoal investigador dunha decena de institucións analiza a alimentación e a comensalidade no mundo antigo